Hopelijk zijn er nog geen mensen die zich grote zorgen om mijn zijn gaan maken ;) tekens van leven op facebook en skypegesprekken met familie en vrienden doen het waarschijnlijk goed! Maar goed, desalniettemin is het al weer minstens 4 weken geleden dat ik iets op mijn blog geschreven heb dus tijd voor een update!

Over het algemeen staat mijn week in teken van de kids en het oppassen met zo nu en dan een avondje met mensen afspreken. Dit geldt voor maandag tot en met donderdag. Daarna kan ik gaan genieten van een lang weekend, soms een lang weekend weg, soms een weekend met verschillende activiteiten. De afgelopen weekenden hadden dan ook een verschillende invulling.

Week 5
Deze week was niet erg druk, de helft van de week van de regen mogen genieten. Twee keer uit eten geweest met de interns en met een andere au pair koffiegedronken. Zij woont aan de andere kant van de ‘drukke weg' op 5 minuten lopen dus we gaan waarschijnlijk vaker afspreken ;).
In het weekend heb ik voor het eerst in Nieuw Zeeland auto gereden. Direct in de grote Touareg van hostdad wat dus niet alleen betekent dat ik aan de linkerkant moet gaan rijden maar ook nog eens in een brede bak! Dit ging me gelukkig goed af (afgezien van de keer dat ik een straat inreed aan de rechter kant) en ook hostdad vertrouwde mij wel in de auto). Zaterdagmiddag ben ik met een au pair richting Rangitoto gevaren met de ferry om daar naar de top van het eiland te lopen. Toen we na twee uur wandelen aangekomen waren en hoopten van een mooi uitzicht te kunnen genieten, viel dit helaas een beetje tegen door regen en dat soort dingen maar een mooie wandeling was het wel! Door grotten lopen zonder zaklamp en iets lager op de vulkaan was wel een goed uitzicht. Maar aan het eind van de middag waren we blij dat we droog in de ferry konden zitten en daarna konden genieten van een warme chocolademelk! Zondag heb ik met nog weer een andere au pair in Auckland genoten van de zon

Week 6
Maandagavond is hostdad voor werk vertrokken naar Melbourne en dus hadden hostmum en ik de kids alleen een hele week. Het weekend werd dat alleen nog benadrukt doordat hostmum ook het vliegtuig richting Melbourne pakte en ik het hele weekend op de kids mocht gaan letten. Vrijdag ging dit prima omdat beide kids weg waren en ik ze pas na 3 uur hoefde op te vangen. Etenstijd ging het mis en had de oudste bedacht dat hij toch wel degelijk zijn moeder miste en zette het op huilen. Na wat mailtjes met Australië belde hostdad om de kids gerust te stellen en zo konden ze toch gaan slapen. Dit was fijn want ik had met interns afgesproken om te gaan dineren in Tahiti-stijl en daarna een film te gaan kijken, als je het huis voor je alleen hebt, moet je er ook mis-/gebruik van maken ;) Wij hebben in ieder geval van het eten genoten, de film waren we minder over te spreken. Evenals de nacht. De oudste was met geen mogelijkheid stil te krijgen en heeft tot half 1 liggen huilen omdat hij, nog steeds, z'n moeder miste. Tsja, moeders zijn moeilijk te evenaren ;) Toen hij uiteindelijk wel stil was, begon ik te twijfelen of hij zich nog wel goed voelde... Niet te lang getreurd, de volgende ochtend 6 uur stonden ze weer voor mijn deur.
Hostparents hadden er voor gezorgd dat alles in kannen en kruiken was door te organiseren dat de kids opgehaald werden en naar tennis/verjaardagen gebracht werden, met een vriendin van mum zijn we nog naar de zoo geweest en ik heb genoten van een kinderparty van de jongste (big party voor een kid van 3 maar wel goed voor mij om sociaal te doen met andere mensen en even weg te zijn uit het leven met kids, om vervolgens uit te leggen dat je niet de moeder maar de au pair van de kids bent). Om een lang verhaal kort te maken, etenstijd was het weer raak maar we hadden afgesproken dat hostparents zouden bellen. Dit zorgde er misschien wel voor dat de heimwee van de kids versterkt werd maar het was niet nodig om midden in de nacht nog naar de kids te gaan. Echter was het ondanks daylightsaving toch weer een kort nachtje, die biologische klokjes van de kids was ik vergeten in te stellen...
Al met al een zwaar weekend en ik was blij dat ik ze aan het eind van de zondagavond weer aan de ouders kon overdragen.

Week 7
Maar niet getreurd want na dit zware weekend en het begin van week 7 nog te moeten werken, kon ik vanaf goede vrijdag genieten van een week vakantie. Scholen in NZ werken met vier blokken van ongeveer 10 weken waarna de kids 2 weken (of meer) vakantie hebben. Woensdag voor de vakantie was er dan eindelijk de lang verwachte sportdag, deze was al twee keer uitgesteld vanwege het slechte weer, en de oudste had hard getraind voor de hardloopwedstrijd. 'Met het oefenen was ik derde en alle eerste, tweede en derde plaatsen krijgen een beloning dus als ik het zelfde doe met de wedstrijd, krijg ik iets!' aldus de oudste, hoezo competitief? Maar goed, hij werd gedeeld tweede dus kid blij en ik had de wedstrijd gefilmd dus ook de ouders konden na de tijd meegenieten:). Donderdag zijn we als pre-paasdiner uiteten geweest omdat zowel de familie als ik op vakantie zouden gaan met Pasen.
Vrijdag zijn we eerst met een aantal au pairs te surfen geweest in Muriwai Beach, een strand met zwart zand, en na eerst een ander strand gezien te hebben vonden we toch ook de surfschool. Geweldige activiteit en als ik de kans krijg om het nog een keer te gaan doen, grijp ik die met twee handen aan! Het ging dan ook niet te beroerd en ik heb een aantal keer een mooie golf te pakken gehad. Ook een aantal keer al liggend op het board tot aan het strand op een golf meegelift maar even uitrusten is soms ook wel fijn. Wel heb ik tijdens een van de golven het surfboard tegen mijn lip aangekregen wat vervolgens resulteerde in een blauwe open lip (zie foto's). Na het surfen hebben we (Noelia en ik) onze fijne huurauto gepakt om richting Raglan te rijden. De eerste keer zelfstandig rijden en ook de eerste keer dat ik zo'n lang stuk achter elkaar gereden heb, maar ik heb er van genoten! In Raglan hebben we een waterval van 55m bekeken (Bridal Veil Falls) en de Whale Bay (bekende surfbaai) en vervolgens zijn we doorgereden naar National park. Hier hebben we de Tongariro Crossing gedaan, een hike van 19,4km lang met een hoogteverschil van 800m. Je wandelt over een vulkaan, langs kratermeren en kraters, geweldig! De week er voor was de weersvoorspelling niet echt geweldig met bewolking en zo nu en dan regen maar we hadden geweldig weer! Zon en bijna geen wolk te bekennen. De crossing staat wel bekend om de temperatuursverschillen dus uitgerust met windjacks, truien en extra kleren zijn we de vulkaan opgestormd maar dat was niet nodig! Wel was ik na de crossing twee dikke blaren rijker maar dit had ik er zeker voor over!
Maandag zijn we teruggereden via Lake Taupo (het grootste meer van NZ) en zijn we 's avonds weer in Auckland aangekomen.

Week 8
Dinsdag heb ik de auto teruggebracht en de 7km weer terug naar huis gewandeld en 's middags naar de Zoo geweest om de Kiwi te zien. En ik was blij want het kiwigedeelte was open, vanwege de herfst is dat deel voornamelijk dicht. Woensdag was het wat regenachtig dus prima weer om te genieten van een bioscoopfilm en daarna met een au pair de stad in geweest om wat te drinken.
Donderdag voorbereidingen getroffen voor het weekend want Noelia en ik hadden op de planning staan om het noorden te gaan verkennen!
Vrijdag in alle vroegte zijn we weer naar een verhuurbedrijf gegaan om een auto te huren en zijn we afgereisd naar Paihia. Hier hebben we onze spullen gedropt in een hostel en daarna zijn we vertrokken naar Kerikeri om te gaan skydiven! Hoe vet is dat! Gelukkig hebben we de foto's nog :)
Zaterdag zijn we om 7.15am met de bus vertrokken om naar het noordelijkste puntje van NZ af te reizen, daarnaast werd ons veel verteld over de omgeving, Kauritree (oudste bomen van NZ), hoe jammer het wel niet was dat de NL'ers zichzelf NZ niet hebben toegeëigend omdat Auckland dan Klein Amsterdam zou heten (de buschauffeur wil altijd nog een keer naar A'dam toekomen en vroeg steeds naar Nederlandse woorden), ninety mile beach en Cape Reinga!
De volgende dag hebben we rustig aan gedaan. Twee watervallen bekeken, naar een chocoladefabriek geweest, historische huizen bekeken en weer richting Auckland gegaan. Één ding waar we heb echt over eens waren was het feit dat je beter een iets duurdere auto kon gaan huren in plaats van een goedkope auto. Deze rijden voor geen meter, vernielen je rug en zuipen als een malle! (korte review over de Nissan Sunny)

Week 9
Deze week was de tweede vakantieweek van de kids. De jongste ging wel naar daycare toe maar de oudste heb ik de hele week van mogen genieten. Donderdag hadden we van Dream Au Pairs een active movement avond waar werd uitgelegd dat het belangrijk is kids veel te laten bewegen, en daarnaast niet onbelangrijk ook weer nieuwe (Nederlandse) au pairs ontmoet.
In het welkomspakket wat ik in de eerste week ontvangen had zat een bon om een rondrit door Auckland te maken waarmee we onder de Harbourbridge gingen wandelen, verschillende delen van Auckland bekijken en genieten van het weer. Dit heb ik vrijdag gedaan. Zaterdag ben ik met een au pair naar Devonport geweest. Hoewel de IIWO het niet heeft gemaakt tot NZ, kun je hier nog wel door gangenstelsels heenlopen die ze gemaakt hebben om zichzelf te kunnen verdedigen. Daarnaast is Devonport een knusse wijk met een mooi uitzicht over de skyline van Auckland.
Zondag was ik voor het eerst in tijden eerder op dan de kids om met een van de nieuwe au pairs iets te gaan ondernemen. Zo hebben we na een half uur rondrijden toch de Farmersmarket gevonden, daarna gewapend met twee baguettes naar One Tree Hill gegaan om daar boven op de top weer een mooi uitzicht te hebben en te kunnen uitkijken over Auckland. En ook alle andere vulkanen te zien, de stad is namelijk op 48 tot 52 vulkanen gebouwd. Daarna hebben we in Newmarket een ijsje gegeten, gekayaked in de Ohaku Bay en gedineerd in Missionbay.

Goed, voor de mensen die het hele verhaal gelezen hebben: Chapeau! Ik zal kijken of ik weer nieuwe dingen kan gaan meemaken om jullie mee te gaan verblijden!

XX Ylze